“Eskiden insanlar daha merhametli, daha vicdanlıydı” diye söze başlıyor son zamanlarda kiminle konuşsam. Eskiye hep bir özlem, yeniye ise hep bir sitem… Komşuda pişen çorba kokusu tüm mahalleyi sarar, bir kap Ayşe teyze, Fadime abla, Hüseyin dede ve hatta sokaktaki kedi köpek için ayrılırdı Sokak seslerinin bir adabı vardı kırmayan, incitmeyen, halden anlayan, Sonra ne mi oldu? Binalar ve kalabalıklar artmaya başladı. O ilk mektep olan sokağın sesi kısılmaya başladı Kimse kimseyi görmez ve duymaz oldu. Yan ve alt komşudan bihaber nesiller çoğalmaya başladı. Önce saygı ve hoşgörü, ardından vicdan ve merhamet azaldı usul usul. Kimse ne yaşadı...
