Umur (Arapça, amr - iş, mesele, emir, ilgi alanı; çoğulu, umur); dilimizde anlam kaymasına uğramış ve ‘bir şeyi iş edinmek, dert edinmek, önemsemek’ manasında kullanılmaya başlanmış... Emir; buyruk, iş... Amir; emir veren, işi yöneten... Memur; emri yerine getiren, işi yapan... Emare; işaret, belirti (bir işin göstergesi)... Umur; ömür, hayat süresi, insanın yaşadığı zaman... Umur; işler, hususlar, meseleler... Umur; aldırış etme, önem verme, değer, ilgi... ‘Umurumda değil’, ‘bu benim işim değil, beni ilgilendiren bir konu değil’ demek... Umursamak; bir şeyi kendine iş edinmek, ona özen göstermek... Tasavvufta umur; sadece biyolojik ...
